Erg laat gaan slapen voorkwam niet dat ik de volgende ochtend om een uur of 8 al weer wakker was.

Het bad was prima, maar opmerkelijk genoeg kan de vloerbedekking in de slaapkamer er zelfs nu nog, een slordige 12 uur later, nog steeds van nagenieten. Blijkbaar zit er ergens een groot lek in of onder de badkuip, want het water wist zich in mum van tijd te verspreiden door de muur naar de slaapkamer.

Ongehoord laat (ca. 10:00 uur) verlaat ik het hotel en scoor onderweg een ontbijt die ik in de schaduw van een prachtige kerk naar binnen werk. In een marché stel ik alvast een lunch samen. Dan goed en wel op weg naar Museé Gallo-Romains voor wat relatief jonge oudheden (Egyptische oudheden gewend zijnde). Geheel tegen mijn gewoonte in ging ik met alleen een vage indicatie van de ligging in mijn hoofd op zoek naar het museum. Dat is dan ook de reden dat ik een flinke omweg gemaakt heb, waarbij ik een behoorlijke klim moest maken in een loeihete zon. Het liep tegen het middaguur en het kwik steeg tot zeker 35 graden. Niettemin een hele aardige wandeling, gezegend met prachtige uitzichten over de Rhône en de Saône.

Het openluchtmuseum (tevens UNESCO Heritage site) blijkt geheel vrij toegankelijk. Desondanks was het erg rustig, met slechts een handvol bezoekers. Dat had misschien iets met het tijdstip (lees: de temperatuur) te maken, want later in de middag was het wat drukker. Het museum pronkt met een Romeins theater uit 15 BCE en een flink odeon (klein theater) uit 100 CE. Achter de eerstgenoemde liggen nog de resten van wat mogelijk een tempel is geweest. In de wijde omtrek van Lyon zijn tevens vele restanten van aquaducten, tempels, huizen en wegen gevonden. Lyon (destijds Lugdunum geheten) was dan ook een Romeins metropool. Nadat ik de theaters bekeken heb, volg ik de bordjes richting een Romeins badhuis, maar helaas raken de bordjes ruwweg halverwege op en heb ik het badhuis niet kunnen vinden. Wel een erg mooi plekje om van mijn lunch te genieten.

Terug bij de theaters loop ik het grote, ondergrondse museum in. Hierin zijn vele honderden (duizenden?) voorwerpen uit alle tijdperken van de Vroege Steentijd tot het Christelijke Gallië te bezichtigen. Het museum (toevallig op donderdagen gratis toegankelijk) stamt uit de jaren 1970, wat duidelijk blijkt uit de betonnen plafonds en muren en het uitbundige gebruik van jute in de vitrines. Desalniettemin is de inrichting erg geslaagd en zijn de meeste voorwerpen zonder glas ervoor te bekijken. Men volgt (naar eigen zeggen) een spiraal terug in de tijd, omdat men startend vanaf niveau 4 langzaam maar zeker in een spiraalbeweging afdaalt naar het eerste en onderste niveau. Opmerkelijk is echter dat de spiraal voor een verkeerde richting aanhoudt. Het hoogste niveau (begin van de looproute) toont namelijk de oudste voorwerpen, terwijl onderaan (einde van de looproute) de meest recente voorwerpen zijn te vinden. Archeologisch tegendraads dus als het ware.

Rond de klok van half vier sta ik weer buiten in de brandende zon. Ik neem nu wel de meest directe route naar het centrum van Lyon en nadat ik daar ook nog even rond heb gekeken, loop ik terug naar het hotel. Lyon is een mooie en gezellige stad. Veel winkels, cafés en restaurants, maar helaas slechts weinig autoloze zones. Het gevolg is dat veel terrasjes zich vlak naast de autoweg bevinden, wat natuurlijk allesbehalve prettig is. Maar wie even door zoekt vindt toch wat gezellige, autoloze straatjes waar men heerlijk kan eten voor weinig geld. Zo heb ik deze avond een heerlijke Brochette Provincial op voor minder dan € 10,-.

Lyon is zeker een stad om eens wat langer te verblijven. Helaas moet ik Lyon morgen inruilen voor de volgende bestemming: Avignon. Daar zal ik Museé Calvet bezoeken, waar, naar verluidt, een kleine Egyptische collectie te zien is. Maar om daar te komen staat me eerst weer een treinrit van 2,5 uur te wachten.