Een saluut aan mijn wekkerparanoia! Ik had mijn wekker per ongeluk een uur te laat ingesteld, om 7:30 uur. Dus toen ik om 6:40 voor de zoveelste keer wakker werd en voor de zoveelste keer op de wekker keek, zat ik meteen rechtop in bed. Ondanks dat ik uiteindelijk dus maar 10 minuten later was, moest ik redelijk haasten naar de trein, waar ik precies op tijd aankwam.

De Thalys had bij aankomst op Rotterdam al vertraging, maar nog geen 10 minuten na vertrek bleek het beveiligingssysteem langs het spoor defect, dus stond me nog een lange vertraging in het vooruitzicht. Gelukkig had ik geen aansluiting om te missen. Enkel het Louvre.

Opmerkelijk is dat ze bij Brussel omriepen dat je vooral je bagage in het oog moet houden, omdat je tas of koffer zo uit de trein gesloten zou kunnen worden. Maar dat gaat nauwelijks, want je wordt gedwongen je tas of koffer in de rekken op het balkon te stouwen. Hier heeft duidelijk iemand niet goed over nagedacht. Maar goed, mijn kingsize rugtas lag er bij aankomst gelukkig nog. Misschien had dat iets te maken met het gewicht...

De reis verliep verder voorspoedig, ondanks het vrijwel ontbreken van beenruimte. Met 45 minuten vertraging rolde de Thalys station Gare Du Nord binnen. Terwijl ik het perron af loop, worden er foldertjes uitgedeeld met informatie hoe je schadevergoeding kunt claimen voor de vertraging. Dat zou de NS ook eens moeten doen!

Het was inmiddels 12:15, dus ik nuttig een broodje in een brasserie op het station, waarbij ik voor het eerst mijn steenkolen-Frans oefen en even rustig bij kom. Ik heb alle tijd, want inchecken in mijn hotel kan pas vanaf 14:00. Vanaf Garde Du Nord is het 2,2 km lopen naar mijn hotel. Dankzij Google Earth wist ik precies waar ik heen moest en om 13:30 stipt stap ik de receptie binnen. De typisch Franse (lees: niet bestaande) vrolijkheid van de receptionist nam niet weg dat hij me een half uur te vroeg in liet checken.

Mijn kamer is 703 en dus probeer ik de lift. Nou ja, ik noem het een sarcofaag aan een kabel. Het liftje is nèt groot genoeg voor mij en mijn tas en gaat niet verder dan de 6^e verdieping. De trap naar de 7^e ruikt naar verse verf en als ik mijn piepkleine kamerdeur open, merk ik tot mijn plezierige verrassing dat mijn kamer zo goed als nieuw lijkt. Alles ziet er keurig en aanwezig uit. De kamer is vreselijk klein, maar prima voor die paar nachten. De houten balken vlak onder het toch al lage plafond zijn een mooi detail, maar als ik de badkamer binnen kom, moet ik gauw bukken. Een snelle test wijst uit dat het voor mij onmogelijk is om rechtop te staan in het bad, omdat het plafond te laag is! Maar het is schoon en compleet en daar gaat het om.

Het louvre is letterlijk een steenworp verwijderd van mijn hotel en al snel sta ik mij voor de glazen piramide te verbazen over de lengte van de rij wachtenden. Toch duurt het niet al te lang voor ik binnen ben en om ca. 14:15 sta ik bij de expositie over het Nubische rijk van Meroë. Die is klein, maar mooi. Veel voorwerpen zijn te leen van het museum van Khartoum, Soedan en dit is mijn kans om ze te zien, want hoewel ik komend najaar naar dat museum toe ga, zijn deze voorwerpen daar op dat moment dus niet!
Ik verbaas mij er over hoe weinig ik nog weet over deze bijzondere cultuur, terwijl ik er toch veel over geleerd heb de laatste jaren.

De vaste, Egyptische collectie van het Louvre heb ik al eerder gezien, maar goede foto’s heb ik er niet van, dus grijp ik mijn kans en schiet deze middag 386 foto’s. Dat beloofd wat voor morgen; dag 2 in het Louvre! Het is verbijsterend hoeveel mensen voorbij lopen aan de mooiste voorwerpen. Ook valt me nu pas op hoe weinig informatie de bordjes bieden. Toch is het altijd weer een traktatie om door het Louvre te lopen.
Om 17:55 wordt ik vriendelijk doch dringend verzocht het museum te verlaten en begeef mij even later naar het hotel. Voor de avondmaaltijd kies ik een ordinaire pizza.

Ondanks 3 kwartier vertraging een hele geslaagde eerste dag.