Zoeken

Willekeurige foto

Egypt Ring

Deze website maakt deel uit van Egypt Ring.
This website is part of Egypt Ring.
Egypt Ring
 
 
Dag 5 - 07-05 - Memphis (drielandenpunt!), Saqqara en Zuid Saqqara PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door Bjorn Koopmans   
zaterdag, 07 mei 2011 21:10

Het verkeer is hier opmerkelijk genoeg nog luidruchtiger dan op Tahrir, en er was ook nog eens een bruiloft gaande in het hotel. Dat zullen de redenen zijn geweest dat ik vannacht maar licht geslapen heb. En kort; om 6u15 stond ik naast m'n bed. Eén blik op de piramides vanuit mijn raam doet me echter mijn slaap vergeten.Vandaag wordt een extra spannende dag, zoals u gisteren al heeft kunnen lezen. Het ontbijt in dit hotel weerspiegeld het hele hotel: het HAD ooit 4 sterren. Desalniettemin is het prima te doen.

Als we om 7u50 het ontbijtrestaurant verlaten staat Sabri, onze chauffeur al in de lobby op ons te wachten. Hij had gisteren al aangegeven geen Egyptische maar Engelse tijd te hanteren, en die belofte komt hij alvast na. Onderweg naar Memphis stoppen we nog even in een voor Egyptische begrippen flinke supermarkt, waar we drinken inslaan. Eenmaal in Memphis aangekomen rijdt Sabri door tot het openluchtmuseum, waarop wij (nogmaals) aangeven hierin niet geïnteresseerd te zijn, omdat we dit al vaak gezien hebben. We wijzen hem op de locatie van de restanten van de balsemingstempel waar we net voorbij gereden zijn en hij keert subbiet om. Bij de tempelrestanten stopt hij en zonder enige moeite kunnen wij het terrein oplopen. Zoals u wellicht weet staat deze site bij sommige Egyptereizigers bekend als het Drielandenpunt (zie elders op deze site) omdat je er alleen maar langs mag rijden. NOOIT mag een toerist hier voor het hek kijken, laat staan achter het hek! En hier staan we dan, tussen de schitterende albasten balsemingsbedden en afgebrokkelde tempelmuren! Deze dag lijkt nu al niet meer stuk te kunnen en we staan bijna te jodelen van geluk.

Net als we alles bekeken hebben komt Sabri rustig aanwandelen met een glas thee in de hand en vertelt ons dat hij nog nooit van deze plek gehoord had en dat de uitbater van het koffiehuis aan de overkant van de weg nog meer tempelrestanten weet te vinden. Uiteraard voor een kleine bakshees. Hij laat de beslissing netjes aan ons over, maar wij hebben hier wel oren naar. Zodoende steken wij even later de weg over en duiken tussen de mazen van een hek een heuvelachtig veld in. Een korte wandeling later zien we in een grote kuil zomaar een stuk of 10 Hathorkapitelen opdoemen! En nog wel in prachtige staat.

Ook zijn er nog delen van de onderliggende zuilen te zien en enkele reliëfblokken. Onvoorstelbaar! Dankbaar arriveren we na zo'n 15 minuten bij het koffiehuis waar we de man bakshees geven en wegrijden. Echter niet ver, want wij weten nog wel een plek met ruïnes in de buurt, waar je als toerist niet komen mag: de westelijke pyloon van de Ptahtempel. Ook hier stoppen we en klauteren vol opwinding tussen de reliëfblokken, beeldrestanten, maar ook bergen afval en gifgroen rioolwater. Dit deel van het enorme Ptahtempelcomplex dient tegenwoordig als open riool van het dorp Mit Rahina (zie ook een Egyptologisch Nieuws elders op deze site). Het deert ons echter nauwelijks in onze ontdekkingstocht en we vermaken ons kostelijk. Uiteraard deert het ons wel dat deze unieke archeologische site op deze manier binnen enkele decennia compleet verloren zal zijn gegaan, maar dat is reden te meer om er nu zoveel mogelijk foto's van te maken.Terug in de auto gaan we op zoek naar een XD geheugenkaartje voor Sandra, die helaas vergeten was voldoende mee te nemen en nu zonder geheugenruimte voor haar camera zit. Dat blijkt echter niet mee te vallen. Deze regio van Egypte is arm en dit type kaartje is ook erg moeilijk te vinden, omdat het nauwelijks nog gebruikt wordt. Na veel omzwervingen, talloze keren vragen en een tiental winkels, zijn we gedwongen terug te rijden naar Giza, waar Sabri een goede fotowinkel kent. Het betekent echter wel 2 keer een lange rit, maar hij klaagt niet. In de bewuste fotowinkel is de geheugenkaart gelukkig te koop, zij het voor een fors bedrag.Dus met een kleine 2 uur vertraging komen we ca. 11u30 aan op onze volgende bestemming: Saqqara. Ik koop tickets, Sabri rijdt ons het plateau op en we nemen tijdelijk afscheid. Hij blijft beneden op ons wachten terwijl wij Saqqara bekijken. We zijn hier beide al vaak geweest, dus we gaan vooral voor 'nieuwe' plekjes. Te beginnen bij de piramide van Oeserkaf. Dat blijkt nog best een interessante te zijn. Daarna lopen we door naar het Serapeum. Dat blijkt (niet onverwachts) nog steeds gesloten te zijn, ondanks beloftes van Zahi Hawass. Dus lopen we naar het nabij geleden graf van Ti. Hier zijn we al eens geweest, maar het blijft mooi om te zien. Er zijn veel details en veel kleuren te zien. IN de achterste ruimte van het graf is een kleine fotoploeg bezig om het graf te documenteren. We mogen niettemin een deel van de ruimte bekijken. De man die ons ietwat chagrijnig aankijkt zou best Alain Zivie kunnen zijn geweest, maar gezien zijn blik durf ik het niet te vragen. De irritante bewaker met zijn irritante telefoon op speakerstand en zijn irritante kind, durft nog om bakshees te bedelen ook. Uiteraard krijgt hij die niet. Vanaf Ti lopen we achter het piramidecomplex van Djoser langs en komen uit bij het recent ontdekte westelijke mastabaveld. Daar komt een bewaker ons tegemoet en laat ons enkele juweeltjes van mastaba's zien op voorwaarde dat we de fotot's niet openbaar maken. De reden van deze geheimhouding begrijp ik goed, want zoals de man bevestigd is dit de concessie van Zahi Hawass zelf! Die foto's zal ik dus niet op mijn website plaatsen, maar wie in het Egyptologisch Nieuws op vondsten in Saqqara zoekt, weet om welke schitterend gekleurde schijndeuren ik het bijvoorbeeld heb! De man neemt ons ook mee naar het eigenlijke doel van onze wandeling: het piramidecomplex van Sechemchet. Behalve de resten van paleisfaçade is hier weinig bijzonders te zien, maar toch erg leuk om hier geweest te zijn! De kettingrokende bewaker wil ons ook meenemen naar de Nieuwerijks tempelgraven, maar daar hebben we even geen trek meer in. We wilden deze wel zien, maar alleen als ze open zijn voor het publiek, zoals al ruim een jaar door Hawass wordt beloofd. Hier komen we dus nog eens voor terug. Op bekend terrein, vlak naast de piramide van Oenas, nemen we afscheid van de vrijwel tandeloze bewaker. Die begint ons uit te lachen als ik hem een in mijn ervaren ogen een redelijke bakshees geef. Hij vraagt ons bijna het tienvoudige, maar zal uiteindelijk genoegen moeten nemen met het drievoudige.  Na een korte pauze bekijken we respectievelijk de mastaba's van een voor ons onbekende, Ipoet, Ineferet en Oenasanch. Allemaal nieuw voor mij. Via de processieweg van Oenas lopen we weer terug naar de toegangsweg van het plateau. Daar bekijken we de daltempel van Oenas (voor de eerste keer), wat ons allebei een beetje tegenvalt.

Eenmaal terug bij de auto is het al 14u30 en we hebben nog niets gegeten. Sandra voelt zich echter de hele dag al niet erg lekker en ik ben inmiddels over mijn honger heen. Bovendien is het al laat en we willen nog naar Aboesir en Aboe Ghorab. Helaas weet Sabri ons te vertellen dat dit er echt niet inzit omdat er op dit moment restauratiewerkzaamheden plaats vinden en er dus geen officieuze bezoekers toegelaten worden. We kunnen niet anders dan hem op zijn woord geloven, dus vragen we of een bezoek aan Zuid Saqqara tot de mogelijkheden behoort. Ook die site is normaliter voor het publiek gesloten maar zeer de moeite waard. Ik ben hier in 2007 al eens geweest. Sabri had geen idee waar we het over hadden, maar beloofde alles te zullen doen om dit mogelijk te maken. Ik gaf hem het steekwoord Mastabat Faraoen, waarmee hij door veel vragen de weg wist te vinden. Eén man vertelde dat een bezoek uitgesloten is, alleen al omdat het minstens 5 km lopen vanaf de weg zou zijn, maar ik wist uiteraard gelukkig beter. Via een zeer slecht dorpsweggetje bereiken we uiteindelijk moeizaam de rand van de woestijn. Dankzij mijn GPS weet ik dat we goed zitten en dat het nog maar een kilometer lopen is door de woestijn. Sabri wacht weer op ons en geeft aan dat hem te allen tijde kunnen bellen, bijvoorbeeld als we een bewaker tegen komen die geen Engels spreekt. Vol goede moed gaan we op pad en moeten helaas en stuk omlopen omdat er een lange palmentuin in de woestijn is aangelegd. In het verlengde daarvan is recentelijk ook een flink Islamitisch grafveld aangelegd, waar Hawass al over had geklaagd in de nasleep van de revolutie. Het is echter zeer de vraag of men in zo'n korte tijd zoveel graven heeft kunnen aanleggen. Hoe dan ook, wij lopen er langs en koersen weer af op de nu duidelijk zichtbare piramide van Pepi II. Dit mooie piramidecomplex is behoorlijk uitgebreid en kent vele zichtbare afbeeldingen en teksten. Tevens is het uitzicht over de piramidevelden van Aboe Roasj en Saqqara in het noorden en Dasjoer in het zuiden verbluffend mooi. We bekijken alles uitgebreid en worden onderwijl gebeld door Sabri die zich zorgen maakt over ons. We stellen hem echter gerust dat we onze beoogde site gevonden hebben. Als we achter de piramide zijn langs gelopen zie ik een wachtershuisje staan waar een bewaker net naar binnen gaat. Door het raam zou ons kunnen zien, dus we besluiten met een omtrekkende beweging eerst de verre zijde van de enorme mastaba van koning Sjepseskaf, oftewel de Mastabat Faraoen, te bekijken. Hierna komen we vanzelf terug in het piramidecomplex van Pepi II, waar het uiteindelijk nog opvallend lang duurt voor we gezien worden. Eén van de twee bewakers komt op ons af en wij reageren heel 'verbaast' als hij ons vertelt dat dit alles niet toegankelijk is. Niettemin is hij bereid ons rond te leiden als we ons mond beloven te houden. De situatie is hier echter anders dan in Saqqara. De man laat ons gelukkig toevallig net de laatste paar plekjes zien die we nog niet hebben kunnen zien, waarna we aangeven de rest al gezien te hebben. Als we afscheid nemen klaagt ook deze man dat de bakshees veel te weinig is. Uiteindelijk moet hij genoegen nemen met het dubbele.

Hierna lopen we rustig terug. Aan het begin van de wandeling belt Sabri opnieuw op. Opnieuw stellen we hem gerust en geven aan onderweg te zijn naar hem. Na ca. een half uur lopen zien we hem staan bij de begraafplaats. Hij bedankt ons hem weer een nieuwe site te hebben geleerd en gaan op weg naar het hotel. Het is inmiddels ca. 16u00 en we zijn moe en voldaan. Als we na een tergende stuiter-rit een geplaveide weg bereiken bedankt hij Allah en rijd zichtbaar tevreden verder. De spits is net begonnen, dus het laatste stuk van de rit is langzaam en slopend. Zodra we stilstaan voor het hotel bedankt hij Allah opnieuw en vertelt ons zo moe te zijn dat hij direct z'n bed induikt zodra hij thuis komt. Egyptenaren, zo is onze ervaring, zijn erg snel moe. Desalniettemin heeft hij enorm z'n best gedaan voor ons en heeft ons vertrouwen gewonnen. We betalen hem flink extra (300 pond i.p.v. 200) vanwege de zoektocht naar een geheugenkaartje voor Sandra en als hij ons vraagt of we morgen weer van zijn diensten gebruik willen maken, leggen wij hem ons plan voor om eerst e proberen Aboe Roasj te bezoeken en daarna Dasjoer. Eerstgenoemde is normaliter gesloten, maar ik vond het in 2007 zeer de moeite waard. Dasjoer is een bekende toeristenattractie, maar we willen hier onbekende plekjes gaan zoeken, net als in Saqqara en Giza. Hij kijkt ons vermoeid aan, maar gaat akkoord. We spreken af om 9u00 en gaan ons weegs.

Het is op dat moment 17u00 en we frissen ons op in onze kamers. Om 17u30 spreken we samen af voor het diner. We geven het dakrestaurant een tweede kans en behalve de vieze lasagne was dat geen slechte keuze. De lasagne werd met excuses vervangen voor uitstekend smakende spaghetti Napolitani.Nadat we buiten het hotel wat drinken gehaald hebben, verdwijnen we beide in onze kamers. Sandra voelt zich helaas nog altijd niet lekker.

Laatst aangepast op zondag, 08 mei 2011 20:13
 

Reacties 

 
#1 leuk verslag! 18-05-2011 14:35
Hoi Bjorn en Sandra,

Pragtig om te lezen hoor!Ik ken het:ongeorganis eerd op reis naar Egypte. I Love It! Gewoon je eigen avontuur en plannen maken.Heerlijk.Heel erg leuk om te lezen. Krijg al weer zin om een reis naar Egypte in te plannen.Maarja ik heb ook een gezin.We zijn nu,ook erg leuk,met zijn 3-en naar Zeeland!